پالادیوم

پالادیوم

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند

گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

1977-2017

يكشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۶، ۰۱:۳۸ ب.ظ

                            


فقدان مریم میرزاخانی عزیز،به این زودی ها التیام پیدا نمی کنه،خبر دردناک و غافلگیرکننده ای بود؛هم برای جامعه علمی(جامعه علمی منظور انسان هایی ست که دغدغه علم دارند و در این حوزه فعالیت می کنند)،هم برای زنانی که میرزاخانی چراغی رو در ذهنشون روشن کرد تا مصمم تر و بلندپروازانه تر در راستای رسیدن به اهدافشون تلاش بکنند،هم برای ایرانیانی که درمیان تمام دیده نشدن ها و نادیده گرفته شدن ها،میرزاخانی ستاره روشنی در آسمان افتخاراتشون بود.

در این میان نمی توانم منکر بشم که نتوانستم به میرزاخانی های دیگری که ناشناخته هستند و ممکنه ناشناخته هم باقی بمانند،فکر نکنم.دختران و زنان مستعدی که به دلیل عدم شرایط مساعد زیستی که دارند و گاهی کاهلی  خودشون و قناعت کردن به آرزوهای کوچک مسیر امثال میرزاخانی ها رو خلوت کردند.نتوانستم فکر نکنم به زن هایی که ماهیت انسانی که خداوند بهشون هدیه کرده با نازل ترین خواسته ها معاوضه می کنند و  قدم جدی برای ارتقای خودشون و جامعه زنان برنمی دارند.

نتوانستم به میرزاخانی هایی فکر نکنم که در جامعه علمی در سکوت بی هیچ ادعایی درکمال بی آلایشی بدون شعارهای توخالی حمایت از زنان،به رشد و پیشرفت خودشون می پردازند تا الگوی عملی و دیدنی و ماندگاری در این عرصه باشند نه پیرو کور هشتگ های اینستاگرامی.به راه این زنان فکر می کنم،زنانی که در عین جدیت به رشد ابعاد شخصیتی خودشون می پردازند و هر چه بیشتر فکر می کنم جای خالیش بیشتر احساس می شه...

فوت ایشان همان قدرمتاثر کننده بود که فقدان بانو الهی قمشه ای،ازدست دادن چنین زنان فرزانه ای خسران بزرگی ست...


+طرح از مجیدخسروانجم

  • ۹۶/۰۴/۲۵
  • نویسنده ....

دست به قلم

زنان

نظرات  (۵)

  • ماهی کوچولو
  • خدا بیامرزتش 
    پاسخ:
    روحش قرین رحمت
  • جناب مستطاب سروش الدین سخن ور عیلامی
  • واقعا ضایعه دردناکی بود 

    پاسخ:
    بله
  • پـــــر ی
  • در هرحال ماها خیلی خوب تشییعش کردیم. خیلی سال پیش. نه فقط مریم رو که همه کسانی شبیه اون رو 
    پاسخ:
    به نظر من امثال مریم رو نمیشه تشییع کرد چون با زندگی پرثمری که رقم زدن،ماندگار شدن
  • פـریـر بانو
  • آن گل که بیشتر به چمن می دهد صفا
    گلچین روزگار امانش نمی دهد...

    خدا رحمتش کنه...
    پاسخ:
    یادش جاودانه
  • قاسم صفایی نژاد
  • رسول محمدقلی یکی از المپیادی‌های تقریبا هم‌دوره مرحوم میرزاخانی هست که نزدیک 2 دهه است داره کانون نخبه رو در تهران اداره میکنه و کلی دانش آموز المپیادی تربیت میکنه و مدال میارن و ...
    اما خیلی گمنام و بی‌نشون هست. به نظرم تا وقتی نخبگانمون زنده هستن هم باید بیشتر قدرشون رو بدونیم همونطور که فرمودید
    پاسخ:
    بله فرمایش شما متین هست