پالادیوم

نوستالژی

پنجشنبه, ۲۹ تیر ۱۳۹۶، ۰۷:۱۷ ب.ظ

یک وقت هایی دلم هوای دوستان قدیمی ام توی وبلاگستان رو می کنه،دلم برای "همچراغ"،"من"،"پریاروحی"،"تاقه دار"و...تنگ میشه.آدم هایی که هر کدومشون توی یک مقطعی از زندگی ازشون خیلی چیزها یاد گرفتم.یاد سه شنبه های نقد به خیر،یاد زنگ انشاهای پریا روحی به خیر،یاد نوشته های تاریخی و بژیت گفتن جناب تاقه دار به خیر،یاد اونایی هم که می گفتن:شما رو چه به نقد؟!و لیچار بارمون می کردن هم،به خیر.از قدیمی ها نرگس برام مونده و چند تا دوست دیگه که همچنان لطفشون رو دریغ نمی کنن.یادمه دوستی می گفت:"ادبیات یک سیاره ست که ساکنانش روی زمین همدیگر رو پیدا می کنن".متروک شدن فضای وبلاگ نویسی،کم مایه شدن قلم ها،تغییر حال و هوای زندگی،کاهلی اینجانب نگارنده در خواندن و تمرین نوشتن،باعث شده مایوس بشم از تکرار فضای سابق بر این...و فکر کردن به همه این ها دلتنگی رو بیشتر می کنه...

  • ۹۶/۰۴/۲۹
  • نویسنده ....

واگویه