پالادیوم

سلام بزرگسالی

جمعه, ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، ۰۸:۵۲ ق.ظ

زندگی همان شکلی ست که پیش از این بود،اما ما آدم های گذشته نیستیم.همه قصه ها را گفته ایم،تا دلت بخواهد نشسته ایم و نخ تنهایی را شکافته ایم،از بد عهدی روزگار گلایه کرده ایم،فحش داده ایم به شلوغی تهران،خیابان ولیعصر و کافه هایش هم دیگر نمی تواند به نوشته ها رنگی بدهد،وجب به وجب ولیعصر را از همین کافه نویسی ها یاد گرفته ایم،ندیده باشیمش هم می دانیم این خیابان ولیعصر چه شکلی ست.عشق های دو نفری "هیچ کسی مثل ما از این ماجراها نداشته" هم دورانش به سر آمد وقتی توی اینستاگرام دیدیم چقدر همه کپی همدیگرند،آرزوهایشان،دوست داشتنی هایشان،عاشق شدنشان،و حتی بعضی ها بهتر از ما دل می بندند و دلبری می کنند.حالا همه سلینجر و موراکامی و مارکز را هم خوانده اند،دیگر حرف زدن از صد سال تنهایی بار تنهایی مان را کم نمی کند،خاصمان نمی کند ما را هُل نمی دهد تا اجتماع متفاوتی بشویم.یک کار بخور و نمیر هم کافیست،راضیمان می کند،همسری که فقط بتواند دوست باشد،کافیست راضیمان می کند.یک خانه نقلی و یک بچه هم کافیست،ما را از ادامه دار شدنمان مطمئن می کند،راضیمان می کند.حالا اگر بتوانیم باید از روغن کاری ماشین،قبض سنگین برق،اولین باری که بچه مان رویمان بالا آورده،دستور پخت شیرینی هایی که اسمشان هم سخت است،بنویسیم و نشان دهیم که همه این ها راضیمان می کند.سلام بزرگسالی!

  • ۹۶/۰۵/۱۳
  • نویسنده ....

واگویه

نظرات  (۱۰)

سلام ...

+ صبح بزرگسالیمون بخیر :)
پاسخ:
سلام:)
  • جناب مستطاب سروش الدین سخن ور عیلامی
  • توصیف درجه یک عالی و بی همتا 
    اما یک نکته هست دسته اول همه تعریف و صحبت و قیل و قال می کنند 
    در دسته بعد وضعیت وحشتناک تر از اینه که این حداقل ها رو بشه انجام داد یا بهشون رسید
    پاسخ:
    کمال در هیچ کدامشان نیست
    سلام :|
    پاسخ:
    سلام:|
    رویاها که تموم شن، روباها که فراموش شن، بزرگسالی شروع شده
    پاسخ:
    اوهوم
    از وقتی نگاه کردی و دیگه مار بوای باز و بسته رو ندیدی دیگه رفتی قاطی آدم بزرگا. 
    سلام :|
    پاسخ:
    سلام شازده کوچولو ببخشید آقا گل:|
    البته خالی شدن زندگی از رویا، وصف بزرگسالی نیست، وصف روزگار بیمار و بیمارکننده ی ماست. در این روزگار، چنان مصرف زده شده ایم-حتا ماها که خود منتقد مصرف گرایی هستیم- که برای ملال ذاتی عمر انسان، هیچ وقعی قایل نیستیم. فکر میکنیم رویا و آرزو آن است که هیچ ملال و رنج و شکستی نداشته باشی و همه چیز دلپذیر باشد. بزرگسالی فصل مرگ رویا نیست، فصل رویارو شدن با حقیقت ملال آور رویاهامان است، و چون مصرف ما را از ملال تا مغز استخوان ترسانیده، پس تاب ملال را نمی آوریم و رویا را سرکوب می کنیم. باید برای رویا جنگید و از آن دفاع کرد، نه در برابر و به رغم واقعیت، بل از خلال و برای آن. زندگی واقعی ما، تنها جایی ست که رویا در آن ممکن است. رویای در بزرگسالی، رنجی ست که در کودکی خوابش را می دیدیم و از بن وجود خواستارش بودیم..
    پاسخ:
    باید برای رویا جنگید و از آن دفاع کرد..بله دقیقا
    این کلیشه ایه که جامعه انتظار داره و درواقع بزرگترین رویای اون کودکان صد سال تنهایی و موراکامی خون و کافه رو پذیرفته شدن در جامعه است. سلام رویای تجسم یافته
    پاسخ:
    همینطوره
  • قاسم صفایی نژاد
  • در کانال بلاگرها منتشر شد
    t.me/blogerha
    پاسخ:
    :)
  • مـــحـــدثـــه ...
  • چقدر کامنت یوزف کا خوب بود...
    پاسخ:
    اوهوم
  • منتظر اتفاقات خوب (حورا)
  • رویاها هیچ وقت تموم نمیشند!
    پاسخ:
    اگر پیگیرش نباشیم،تموم میشن