پالادیوم

جواب

چهارشنبه, ۱۹ مهر ۱۳۹۶، ۰۷:۲۸ ب.ظ

در مورد سوریه مدت هاست که فکر می کنم اینکه از اساس کار درستیه که ما بهشون کمک کردیم یا که خیر،معتقد بودم بایستی تو زمینه امنیت ملی مون همیشه یک قدم جلو باشیم نه اینکه بذاریم ماجرا برسه به دمش و بعد اقدام کنیم.اینکه اختلافات توی این کشور داشت بیخ پیدا می کرد و شاید ما می تونستیم از طریق مذاکره با اسد تغییری در سیاست های داخلی اش ایجاد کنیم تا مانع از بروز بحران بشه.فکرم درگیر این قضیه بود و البته همیشه یک تیکه پازل گم بود.هر وقت یک چیزی سرجاش نیست مغزم ارور می ده،انگار یک سری داده رو نداشته باشه.فکر می کردم بعیده از این همه سیاست مدار کهنه کار و درس خونده چنین کار شاذی.تو گپ و گفت با شهناز دوستم،نظرش رو پرسیدم که اگر ما از فلان راهکار تو سیاست خارجیمون استفاده می کردیم،کار به اینجا ها نمیرسید که بخواهیم هزینه بدیم.شهناز ضمن اینکه تصدیق کرد که آره ما حتی تو سیاست خارجی دقیقه نودی عمل می کنیم و خیلی پویا و عمیق تصمیم گیری نمی کنیم،گفت:ولی یک نکته ای هم هست،اینکه سوریه پاسوز ما شده.این کشور تنها کشور عربی متحد ایران تو منطقه خاورمیانه بود برای همین عربستان ازش می خواد از حمایت ایران دست بکشه،اسد قبول نمی کنه و شیخ عربستان قسم می خوره تا زمانی که نابودی اسد رو نبینه از پا نشینه.این میشه که قائله داعش پیش میاد و باقی ماجرا.از طرفی تو کدوم کشور عربی وضعیت دموکراتیکه؟

دیدم حرفش پر بیراه نیست؛تا چند سال پیش قبل از این شوهای دموکراسی عربستان،سوریه جز کشورهای دموکراتیک بود در قیاس با سایر کشورهای عربی منطقه.قطر که چون هم پیمان آمریکا و شریک تجاری اسرائیل بود هیچ نقدی بهش وارد نمی کردن الان هم معلوم نیست کجای کار اقتصادیشون باهاش به بن بست کشیده که آمریکا بهش حمله می کنه و قطر سرخرش رو کج کرده سمت ما.

حرف های شهناز که تموم شد با خودم فکر کردم چقدر خوبه آدم یک رفیق درست و حسابی داشته باشه که بشه باهاش به جواب رسید.

  • ۹۶/۰۷/۱۹
  • نویسنده ....

روزمرگی

نظرات  (۵)

  • آقاگل ‌‌
  • چیزی که من نمیتونم در مورد جنگ درک کنم اینه که ما همه یک واحد انسانیم. همه. یک انسان ایرانی با یک انسان آلمانی با یک انسان آفریقایی با یک انسان افغانستانی هیچ تفاوتی نداره. همه انسان هستند. همه یک قلب و دو دست و دو پا و دو کلیه و دو چشم و یک مغز دارن. پس چی این وسط باعث میشه که من به خودم حق بدم در یک کشور دیگه یک نفر کشته بشه که به من آسیبی نرسه؟ یا چی میشه که من به خودم حق بدم که مثلا جلوی تحصیل دانش آموزهای افغانستانی رو توی مدرسه ای که بچه ام درس میخونه ندم. هیچوقت هم به این سوال نتونستم جواب بدم. و متاسفانه یه رفیق درست و حسابی هم ندارم و نداشتم که این رو برام توضیح بده.
    پاسخ:
    در مورد بخش اول صحبت هاتون این شعر:

    شاید ابتدا انسان به مرز اندیشید

    و آن گاه مرزها انسان ها را ساختند

    آفریده ی مرزها،

     

    ارتش،پلیس و مرزبانانند .

    آفریده ی مرزها گمرک است و پاسپورت

    اما خدا را شکر !

    پیوندهای ناپیدا وجود دارند

    پیوندهایی که عبور می کنند

    از سیم های خاردار

    و می آمیزند عشق را به عشق

    دلتنگی را به دلتنگی.

     

    یوگنی یوفتوشنکو

    در مورد سوال بخش اول:سیاست/خاورمیانه/راز بقا/فداکاری/غول مرحله آخر
    در مورد بخش دوم و افغانستان:ایران/جهان سوم/کمبود امکانات/تعصب/
    دیگه در آخر هم دعا می کنیم یه رفیق درست حسابی جواب این دغدغه هاتون رو بده و من الله توفیق و باقی قضایا:)
    این شعر پاسخ کامنت آقاگل چه خوبه.
    پاسخ:
    آره این رو یه دوستی بهم هدیه داده
  • آقاگل ‌‌
  • شعر خوب بود. جواب خوبی بود. ولیکن جواب سوال اولم رو نگرفتم. ولی در مورد جواب دوم متاسفانه همین هاست بعلاوه جهل بعلاوه جهالت که البته از همین تعصب مشتق میشه.
    پاسخ:
    دیگه بضاعت ما همین قدر بود آقاگل
    آره، دوست خوب ما هم هستن ایشون :-))
    پاسخ:
    بله بله خیلی هم سلام رسوندن:)
    @گل آقا:
    تجارت ، تجارت ، تجارت


    پاسخ:
    به واقع کلمه کلیدی هست برای سیاست روز

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی